sexo cubano

De engelse dame is te oud dat ’t er nog wat kan schelen, de donkere Cubaan voldoet gehorig, haar vriendinnen kijken wat opgelaten weg. De man wrijft iets nadrukkelijker met zijn heupen. De dames moeten plots weg onder aanvoering van de opgewonden vrouw. Achter hen zweept de band het zaaltje op. Schuin boven de pianist hangt het bordje NO BAILAR. Een tafel vol dames vlak voor het podium moet staan en dansen. Het wordt de Cubaanse variant op de vogeltjesdans. Hier een mierzoete variant van El condor pasa. Best wel moeilijk die Latijnse ritmes.
De bloemenvrouw komt binnen. Mijn tafel staat naast de deur maar ze loopt meteen verder. Want ik zit alleen en dus geen geliefde om op een namaakroos te fêteren. Of zijn ze echt? Ze doen de zuurstokken ernaast in elk geval verbleken. Verschillende witte mannen met donkere dochters kopen wel een bloem. En een zuurstok. Wat hebben zij dat ik niet heb? Ik heb een pen en een kladje. Dat moet toch ook wat kunnen opbrengen?
Een van de zwarte dochter mannen zit ook gewoon met zijn vrouw aan de tafel. Ze zit er zeer ongeamuseerd bij. De zwarte dochter begint te zoenen en te kroelen. De witte vrouw wil geen scène maken, sommige van haar beste vrienden zijn zwart. Nu zoenen ze vol en ongeremd. De witte vrouw staat op en begint met een donkere cubaan te praten die buiten staat en door het open raam naar binnen hangt. Dit is een ruimhartige wending. De zoenende man praat inmiddels met een witte vrouw aan de volgende tafel. Dan gaan echt alle remmen los. De grijze vader van de zwarte Cubaan in het raam komt erbij en vormt een trio met zoon en witte vrouw. De korte flirt van het witte niet-stel is weer voorbij en nu begint zwarte dochter met witte vrouw te praten. De man zakt achterover. Dan zegt hij iets tegen de witte vrouw. De zwarte dochter schudt nee.
De zwarte man in het raam knikt ja.